Þegar minnst er á hljómsveitina Egó er það varla hægt nema Utangarðsmenn komi þar við sögu, enda saga sveitanna samofin sterkum böndum því um tíma voru þrír meðlimir síðarnefndu sveitarinnar meðlimir Egósins.

Það má segja að með Utangarðsmönnum hafi einstaklingarnir orðið þekktir, en með Egóinu urðu þeir vinsælir. Það nægir í þessu sambandi að nefna að fyrsta plata Egósins sat lengur á topp 10 yfir söluhæstu plötur landsins en allar plötur Utangarðsmanna áður samanlagt. Eða eins og einn aðdáandi orðaði það: Egóið? -hún var æðisleg, Utangarðsmenn? -ég var skíthrædd við þá.

Þegar Bubbi hafði sagt skilið við Utangarðsmenn í ágúst 1981 stóð hann einn eftir. Aðrir meðlimir héldu áfram samstarfi sínu undir nýju nafni.

Bergþór Morthens, bróðir Bubba og æskufélagi þeirra Þorleifur Guðjónsson bassaleikari voru að fikta við tónlist í kjallaraíbúð í vesturbænum. Bubbi leit þar við og út frá því innliti varð hljómsveitin til, en nafngiftin var bein tilvitnun í þær sögusagnir að Bubbi væri eitt stórt ,,egó“.

Trommari var ráðinn Jói ,,Mótorhed“ auk gítarleikarans Ragnars Sigurðssonar (áður í Tívolí) er sveitin hélt í jómfrúrferð sína um landið, en fyrstu tónleikarnir voru haldnir á Egilstöðum 2. október 1981. Þeir voru þó báðir horfnir á braut þegar sveitin stillti upp tækjum sínum fyrir fyrstu plötuupptökurnar í febrúar 1982. Þá var genginn til liðs við bandið Magnús Stefánsson fyrrum trommari Utangarðsmanna og Bodies. Tómas Tómasson liðsmaður Þursaflokksins var fenginn sem upptökustjóri ásamt því að leika sem sessionmaður á hljómborð.

Tilkoma Magnúsar þótti breyta sveitinni verulega og það til batnaðar enda talinn einn besti trommari landsins á þessum tíma. Platan Breyttir Tímar, sem út kom 1. apríl 1982, varð ein vinsælasta plata sem út hafði komið í íslenskri dægurlagasögu. Sem dæmi má nefna að þann 16. apríl 1982 skaust platan beint í annað sæti listans yfir 10 best seldu plöturnar hér á landi. Á þeim lista hélt platan sig í 19 vikur samfleytt.

Þrátt fyrir sterkar melódíur og léttleika laglínunnar, þótti platan bera dulúð. Gagnrýnendur sögðust greina Doors áhrif, sér í lagi í textagerðinni, enda titill eins lagsins bein tilvitnun í söngvara þeirrar sveitar. Í kjölfar plötunnar var haldið í aðra hringferð um landið til tónleikahalds og ráðinn sérstakur hljóðmaður, Bjarni Friðriksson sem starfaði með sveitinni upp frá því.

Í september sama ár urðu enn ein mannaskiptin í bandinu er Þorleifi Guðjónssyni var vikið úr sveitinni. Í hans stað kom Rúnar Erlingsson sem áður hafði starfað í Utangarðsmönnum. Þessi mannaskipti breyttu sveitinni ekki svo útá við, kannski meira móralskt innan sveitarinnar. Aðeins örfáum dögum síðar var haldið í hljóðver á nýjan leik. Auk Tómasar Tómassonar var nú til aðstoðar Louis Austin sem unnið hafði talsvert með breskum rokksveitum eins og Judas Priest, Gillan, Associates og fleirum, og voru útsetningar laga skrifaðar á þáTómas og Louis auk sveitarinnar.

Platan Í Mynd var hljóðrituð og gefin út í nóvember 1982. Tónlistarlega þótti hún vandaðri, meira lagt í útsetningar og bandið allt mun þéttara. Dulúðin sveif þó enn yfir vötnum og hafði magnast ef eitthvað var. Bubbi hélt áfram sólóferli sínum í hjáverkum en lausir tímar voru þó varla margir því sveitin var bókuð svo til hvert kvöld. Í febrúar 1983 gaf Bubbi sér þó tíma til að skjótast í hljóðver og taka upp plötuna Fingraför en finna má lög á þeirri plötu er höfðu verið á tónleikaprógrammi Egósins og sum þeirra hafði sveitin gert prufuupptökur af og má nefna lagið Hvað er klukkan í því sambandi.
Meðan Bubbi hljóðritaði sólóplötuna birti Tíminn niðurstöður úr vinsældakosningu sinni fyrir árið og kom fáum á óvart að þar sigraði Egóið með miklum yfirburðum

6. maí 1983 efndu The Fall til tónleika í Austurbæjarbíói ásamt nokkrum íslenskum hljómsveitum. Meðal þeirra voru Þeyr, Iss og Mórall en meðlimir síðasttöldu sveitarinnar voru þeir Bubbi og Beggi Morthens ásamt Pollok bræðrum og einhverjum fleirum. Þetta er eina uppákoma Mórals svo vitað sé.

Síðar í sama mánuði hélt Egóið í tónleikaferð til Norðurlandanna. Rétt áður en lagt var af stað tilkynnti Maggi trommari að hann færi ekki og sagði sig úr sveitinni. Í hans stað var ráðinn Jökull Úlfsson auk þess sem Gunnar Rafnsson var fenginn á hljómborð.

Þrátt fyrir allt gekk þessi ferð vonum framar og var sveitinni feykivel tekið þar sem hún lék, reyndar svo að henni var boðinn samningur ytra sem þó var aldrei tekið. Gagnrýnendur töldu brotthvarf Magga trommara veikja bandið, en Jökull skilaði þó sínu og rúmlega það því síðar lýsti Bubbi því yfir að hann hefði átt sinn þátt í tilurð lagsins Serbinn sem Bubbi gaf út á sólóplötu mörgum árum síðar.

Í júlímánuði urðu Egóið, Grýlurnar og Deildin fengin til að hita upp á tónleikum Echo And The Bunnymen í Laugardalshöll en sveitin hélt tónleika hér áður en hún hélt til tónleikahalds á Roskhilde hátíðinni í Danmörku.

Að öðru leyti var árið 1983 undirlagt af stanslausri spilamennsku og sendi sveitin ekki frá sér neitt nýtt efni á þeim tíma.

Í árslok 1983 hafði risið upp ágreiningur innan sveitarinnar og svo við útgefendur hennar. Þeir voru samningsbundnir og áttu eftir að skila einni plötu sem og var gert með plötunni Egó, sem unnin var undir heitinu Bless, á mettíma í mars 1984. Þetta vinnuheiti segir allt sem segja þarf í allri merkingu þess orðs. Þá voru aðeins eftir þrír meðlimir innan sveitarinnar og var fenginn til aðstoðar Ásgeir Óskarsson á trommur.

Á sama tíma vann Bubbi að sólóplötunni Ný Spor sem gefin var út af veitingahúsinu Safarí með aðstoð Skífunnar. Ágreiningur Egósins við útgefandann Steinar hf hafði magnast og þegar Bubbi falaðist eftir einu laga Egósins á sólóplötu sína var það auðsótt mál að hálfu félaga hans og varð úr að lagið Strákarnir á Borginni er opnunarlag á plötu Bubba en hafði upphaflega verið hljóðritað fyrir þriðju og síðustu Egóplötuna, sem reyndar var án titils þegar hún kom út í apríl 1984

Eftir útkomu plötunnar lagðist sveitin niður, Bubbi hélt til útlanda, þar sem þáverandi kona hans Inga Friðjónsdóttir var við nám en aðrir meðlimir hurfu hver í sína áttina.

Það var kannski ekkert svo dramatískt, hvorki við stofnun né starfslok Egósins. En öðru máli gegnir um tónlist sveitarinnar og framsetningu hennar. Sú dramatík og dulúð mun lifa í íslenskri tónlistarsögu um ókomna framtíð.

© Bárður Örn Bárðarson